De toerist die voor deze vorm van vakantie houden kiest, wordt niet zozeer meer als toerist beschouwd, maar wordt een gast die het land en de inwoners respecteert en oprechte belangstelling toont voor de natuur, cultuur, tradities en gebruiken. De agrotoerist leert bijvoorbeeld de flora en fauna te observeren, wijn en tsipouro te proeven, deel te nemen aan het produktieproces en de daarbij behorende dorpsfeesten, koken met lokale produkten. Hij bezoekt oude kerkjes en kloosters, wandelt over kasseiweggetjes en waant zich terug in de tijd bij archeologische vindplaatsen. En voor degenen die nog energie over hebben, bestaat de mogelijkheid deel te nemen aan activiteiten variërend van wandelen tot bergbeklimmen en van paardrijden en mountainbiken tot kayaken.